ارائه دوازده و کف زدن در مقابل حضار


ارائه دوازده و کف زدن در مقابل حضار

«دوازده» حکایت بسیاری از ما و افراد جامعه است که با بضاعت و تعصبات خود بسیاری از مسائل اجتماعی را حل می کنند و از اصل نهضت دوری می کنند و جزییات را نادیده می گیرند.

گزارش کردن گلو نمایش «دوازده» عنوان تئاتری به کارگردانی رامتین کیان پور است که از ۳۰ شهریور ۱۳۰۰ در کاخ سیمرغ درنیکا روی صحنه رفت و تا ۳۰ مهر ادامه داشت.

این نمایشنامه بر اساس رمان دوازده مرد خشمگین اثر رجینالد رز، داستان یک هیئت منصفه ۱۲ نفره را روایت می کند که در مورد گناه یا بی گناهی یک جوان ۱۸ ساله متهم به کشتن پدرش با چاقو بحث می کند.

بازی های «دوازده» بی عیب و نقص در نظر گرفته می شوند، به دلیل سرعت کار، خطاهای بسیار کمی در انجام وظایف وجود دارد که بتوان از آن چشم پوشی کرد. این یک داستان گیرا است که در آن مخاطب با مرگ یک مرد جوان دست و پنجه نرم می کند. ۱۲ عضو هیئت منصفه تصمیم می گیرند که آیا او مجرم است یا نه.

با این حال نقل قول اشتباه و فراموشی داستان، تاکید یکی از شخصیت ها که هنوز بطری الکل در دست دارد و قرار گرفتن بازیگران در مکان های خاص باعث خنده ام شد.

البته در این یادداشت به جنبه های فنی نمایش نمی پردازم و مختصری از حرف های «دوازده» درباره جامعه می پردازم.

نمایش دوازده
نمایش دوازده

اعضای هیئت داوران «دوازده» از سطوح مختلف جامعه انتخاب می‌شوند و در واقع گفته می‌شود که نظرات متفاوتی دارند که در گذشته تیره و تار بوده و شامل ایده‌های بد و هر نوع تلخی خودشان است. مردم گذشته و حال را در گفتار و رفتار بیان می کنند.

اگر در ابتدای برنامه از دوازده رای یک رای به منطق دادیم، باید به برنامه بپیوندیم تا تاثیر بحث و بررسی بیشتر برای از بین بردن تعصب و اطلاعات غلط را ببینیم. جایی که شخصیت ها با تجربه شخصی وارد جنگی یک طرفه می شوند و به منطق نزدیک می شوند و پرده تعصب را از بین می برند.

منظور از «دوازده» مردم این جامعه است که شاید نماینده مشتی از دانش‌آموزان خروار است، یکی آرام است، دیگری فریاد می‌زند، دیگری بی‌پروا، وقتی داستان زندگی یا سرنوشت کسی را دنبال می‌کنند، باید مسیر داستان را دنبال کنید و با تفکر منطقی به کف زمین برسید، یک بار آب را بشکنید، به آب زلال برسید و عمق را ببینید.

مواردی که در جامعه امروزی مورد غفلت قرار می گیرد و سطحی بودن و تحت تأثیر سخنان دیگران، انواع مختلفی از افراد را در جامعه ایجاد می کند که به دست فرد نمی رسد، بدون اینکه بتوانند از قضاوت خود استفاده کنند و از چیزی محافظت کنند.

گونه های مشابه همان کلمات را عمل می کنند و می گویند و به همان شیوه رفتار می کنند. اگر از آن ضربه نمی خورید و می خواهید بیشتر فکر کنید، سطح خود را بالا ببرید.

وقتی بپذیریم که از طریق این داستان و ویژگی های آن می توان به آرامی و با حوصله وارد حقیقت و منطق شد، در مرحله اول چیزی برای شکستن و سردرگمی دستگاه مخالف لازم نیست. هر چه عدد دوازده زیاد شود تا به دوازده برسد، یعنی منطق کار خود را کرده و تعصب شکست خورده است.

«دوازده» مانند سیلی زدن به صورت مخاطب و نگه داشتن آینه در مقابل جامعه است تا بر سطحی نگری غلبه کند و بزرگ نمایی و یکنواختی را جایگزین منطق و بحث کند.

تئاتر دوزاده ساخته علی کیان پور و بازیگرانی چون رضا برزن، شهرزاد خانزاده، مهدی ذاکر، علی رضا رشیدی، رویا جغرها، علی رجب سعیدی، پرهام صداقت، پرستو علیزاده، مازیار فرجی، رامتین کیان پور، محمدرضا هاشم تین پور و کارگردانی محمدرضا رامتین کیان پور. ، تا ۳۰ مهر روی صحنه خواهد بود.

برای خرید بلیط این نمایش اینجا را کلیک کنید

همچنین بخوانید:

همسر مهربانم نشان می دهد؛ راهی برای فرار از تاریکی وجود دارد

نفر اول گفتار شخصی فرد است

نویسنده: امیر پاروسنان

نگرانی ایرانی ها چیست؟
اینجا را ببین